Podkreślić należy bezprecedensową postawę obywatelską. Wspólny, niezwykle głośny i zdeterminowany głos mieszkańców Kowar, lokalnych stowarzyszeń oraz obrońców powojennego modernizmu to zjawisko absolutnie wyjątkowe w skali całego kraju.
- Często mówi się, że stosunek społeczeństwa do zabytków idealnie odzwierciedla to, jak traktujemy ludzi starszych – oba te obszary obnażają nasz stosunek do przeszłości, pamięci i tego, co nie przynosi natychmiastowego zysku ekonomicznego. W obliczu presji rynku deweloperskiego zaangażowanie mieszkańców Kowar udowodniło, że dziedzictwo poindustrialne to żywa i kluczowa część lokalnej kultury. To piękny dowód na to, jak wielką moc ma społeczna odpowiedzialność za historię - informuje Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we Wrocławiu.
Mozaika powstała w 1978 roku. Została wykonana przez zespół projektowy Fabryki Dywanów pod kierunkiem artystki plastyczki Stanisławy Lewkowicz. Prace trwały około trzech miesięcy, a kompozycja odwzorowuje strukturę dywanu o symetrycznym układzie, inspirowanym tradycyjnym wzornictwem tureckim. Dzieło pełniło funkcję reklamy przedsiębiorstwa, którego tradycje tkackie w Kowarach sięgały XVI-XVII wieku.
- Obiekt posiada wysokie wartości artystyczne jako przykład monumentalnej dekoracji architektonicznej charakterystycznej dla sztuki drugiej połowy XX wieku (szkło mozaikowe). Dokumentuje unikalną praktykę współpracy plastyków z przemysłem w okresie PRL i dążenie do łączenia funkcji produkcyjnych z wysokiej jakości rozwiązaniami estetycznymi. Mozaika stanowi cenny nośnik pamięci zbiorowej oraz istotny element identyfikacji wizualnej Kowar. Jej wartość wykracza poza funkcję dekoracyjną – to materialny zapis historii Dolnego Śląska i unikatowe świadectwo polskiego dziedzictwa poindustrialnego. Dziękujemy aktywistom i mieszkańcom za czujność oraz współpracę przy ochronie dolnośląskiego dziedzictwa narodowego.
- dodaje Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we Wrocławiu.
Nie ma jeszcze komentarzy.