Pomiary temperatury na Śnieżce z lat 1881–2012 przeanalizowali Grzegorz Urban i Karol Tomczyński z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej – PIB. Ich badania wykazały, że średnia roczna temperatura rosła w tym okresie w tempie 1,08 stopnia Celsjusza na stulecie. Najszybciej ocieplała się wiosna. Potwierdzają to również nowsze dane: w 2024 roku średnia roczna temperatura na szczycie wyniosła 3,4 stopnia, czyli o 1,9 stopnia więcej niż norma z lat 1991–2020. W 2025 roku spadła do 2,4 stopnia, pozostając jednak powyżej tej normy.
Zmiany dotyczą nie tylko temperatury. Przekształcają się warunki wodne, skraca się okres zalegania pokrywy śnieżnej, a wraz z nim zmienia się skład gatunkowy roślinności. W najwyższych partiach gór otwarte siedliska stopniowo zarastają, co zagraża rzadkim gatunkom przystosowanym do chłodnego klimatu. Według danych czeskiego KRNAP karkonoskie zimy skracają się o około 16 dni na stulecie.
Kolejnym wyzwaniem jest intensywny ruch turystyczny. Karkonosze należą do najczęściej odwiedzanych obszarów górskich, dlatego ważne jest ustalenie, które miejsca są najbardziej narażone na presję ze strony turystów. Potrzebna jest również analiza ruchu odwiedzających, w tym wycieczek odbywających się nocą, oraz wspólne zasady ochrony najcenniejszych siedlisk po polskiej i czeskiej stronie gór.
Karkonoski Park Narodowy współpracuje w tej sprawie z czeskim KRNAP. Do końca marca 2028 roku ma powstać wspólna strategia zarządzania ruchem turystycznym w obu parkach, a do końca 2028 roku – strategia ochrony karkonoskiej tundry wraz z konkretnymi metodami działania.
Nie ma jeszcze komentarzy.