Zibrow kontra Ratusz

Andrzej Zibrow uważa, że pominięcie w punkcie drugim mieszkańców miasta, pozbawia ich podmiotowości, łamie zasady demokracji i ogranicza prawa obywatelskie.

W opinii reprezentujących Ratusz Anny Starczukowskiej i Ewy Frąckowiak, punkt trzeci, który mówi:

Mieszkańcy Wałbrzycha mogą składać do Rady wnioski o podjęciernuchwały na następujących zasadach:

1)Wniosek o podjęcie uchwały powinien zawierać uzasadnienie i musi byćrnpodpisany przez grupę mieszkańców w liczbie co najmniej 150 osóbrnmających czynne prawa wyborcze,

2)Wniosek nie może dotyczyć projektów uchwał w sprawachrnzastrzeżonych do właściwości innych organów i podmiotów,

3)Rada uznając wniosek za zasadny zobowiązuje Prezydenta lub właściwąrnkomisję rady do przygotowania projektu uchwały, z zachowaniem tryburni zasad określonych w ust. 4-7,

4)Projekt powinien być przedłożony Radzie do rozpatrzenia możliwie na najbliższej sesji po rozpatrzeniu wniosku, całkowicie zabezpiecza interesy uchwałodawcze mieszkańców, powodując bezzasadność postulatu zgłaszanego przez Stowarzyszenie.

Taką interpretację za błędną uważa z kolei Andrzej Zibrow argumentując, że to punkt drugi stanowi o bezpośredniości składania wniosków przez obywateli oraz daje gwarancję, że inicjatywa uchwałodawcza na pewno będzie rozpatrzona. Według Stowarzyszenia, obecnie jest tak, że wniosek mieszkańców może nigdy nie być rozpatrywany, jeżeli prezydent, komisje lub poszczególni radni, nie rozpoczną odpowiedniej procedury.

Jako przykład uzasadniający potrzebę zmian w Statucie posłużyła sprawa Uchwały Rady Miasta nr XLV/402/09 z dnia 18 grudnia 2009 roku dotycząca nadania hali lekkoatletycznej przy ul. Chopina imienia „Wałbrzyskich Olimpijczyków”. Obywatelski wniosek, aby mógł być rozpatrzony, musiał być przedstawiony przez jednego z radnych. Co prawda, uchwała została przyjęta, ale do dzisiaj czeka na realizację.

Andrzej Zibrow złożył już w Biurze Rady Miasta odpowiednie zapytanie, dlaczego prezydent Piotr Kruczkowski uchyla się od wykonania wspomnianej uchwały.